▄▀║ђüŋεÿ║▀▄ 的个人资料-=[Du`raHun]=-照片日志列表更多 工具 帮助

日志


2月27日

Eternal Summer

Director: Leste Chen
Writers: Cheng-Ping Hsu
Chi-yao Wang (novel)
Genre: Drama
Cast
Bryant Chang : Kang Cheng-hsing / Jonathan (as Jui-chia Chang)
Hsiao-chuan Chang: Yu Shou-heng / Shane (as Joseph Chang)
Kate Yeung : Hui-chia / Carry

No One Wishes To Be Lonely, Neither Do We.

Eternal Summer เล่าเรื่องราวการเติบโตของกลุ่มเพื่อน 3 คน
บนโลกของความรักและมิตรภาพ
ในวัยเด็ก Jonathan ถูกขอร้องแกมบังคับให้ดูแลเด็กแสบประจำห้องเรียน Shane
จากคำสั่งครั้งนั้นทำให้ทั้ง 2 คนกลายเป็นเพื่อนซี้ ไปไหนมาไหนด้วยกัน
เมื่อเห็น Shane แล้วก็ต้องเห็น Jonathan อยู่ด้วยกันเสมอ
จากวั้นนั้นบางสิ่งก็เริ่มก่อตัวในใจ Jonathan โดยที่ Shane ไม่ทราบเลย
จน Carrie ย้ายมาเรียนยังที่ที่ทั้ง 2 เรียนอยู่
เธอชอบ Jonathan ในความใจดีและเอาใจใส่
แต่เมื่อได้ใกล้ชิดมากขึ้น สัญชาตญาณก็บอกให้รู้ว่า
คนที่เธอหลงรัก นั้นกำลังหลงรักเพื่อนสนิทของตน Shane
เรื่องเริ่มวุ่นเมื่อ Shane สนใจในตัว Carrie เพราะเห็นเธอไปดูเขาเล่นบาสบ่อยๆ
โดยไม่ได้เฉลียวใจเลยว่าที่เธอทำไป
เพราะต้องการช่วยให้ชายที่เธอรัก ได้มีโอกาส เท่านั้นเอง
รักสามเส้าที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกได้ก่อตัวขึ้น
แม้ทั้ง 3 คนจะพยายามเก็บความลับอย่างไรก็ตาม
การเติบโตของวัย ก็ทำให้ความลับนั้นเปิดเผยออกมา
ทำให้ทั้ง 3 คน ต้องหันมามองถึงความสัมพันธ์กันใหม่
ในรูปแบบที่ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

http://aqui94.exteen.com/20070417/eternal-summer-nobody-wishes-to-be-lonely

ขอบอกว่าตอนดูจบรู้สึกมันหวิว ๆ ในใจมาก... เพราะคำพูดที่บอกว่านายเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน

หนังจบอารมณ์คนดูไม่จบเลยรีบเซิร์ทหาใหญ่เลย ปรากฎว่าไปเจอดีลีทซีน

โอ้แม่เจ้า!! ฉากที่โจนาธานโดนรวบหัวรวบหางนั้น!! ก่อนหน้านั้นมันมีเหตุการณ์ที่ไขปริศนาทุกอย่างเกิดขึ้น!!

พอนำมารวมกันแล้ว ก็รู้ได้เลยว่าเรื่องราวที่แท้จริงนั้นมัน Happy Ending !! ยิ้มออกเลยค่ะ! หลังจากนั่งซึมไปชั่วขณะนึง

ขอบอกเลยว่าผู้กำกับเจ๋งมาก เพราะตัดฉากนี้ออกไป จึงทำให้สามารถตีความได้หลายแบบ.. และทำให้เรานั่งซึม

เสียดายมากที่มารู้จักหนังเรื่องนี้หลังจากหมดกระแสไปแล้ว 555+ แต่ขอบอกว่าคนที่ยังไม่ได้ดู พลาดไม่ได้เลยทีเดียวค่ะ ^^

มีคนช่วยการันตีจากการดูคัทซีนนี้ด้วย!!
 
>>สปอยนะ  


เป็นการวิเคราะห์ตามมุมมองและความสามารถในการดูหนังอันน้อยนิดที่มี~~
ส่วนตัวเราคิดว่าตอนจบ พระเอก(โย่วเหิง)เลือกนายเอก(เจิ้งฉิง)
ตามที่เคยตอบไว้ในลิงค์ตาม #2 ที่คุณด้วยรักและปลาทูเอามาลง


พอคิดถึงหลายๆเหตุการณ์ เราว่าหนังแอบบอกไว้หลายตอนนะว่าโย่วเหิงก็รักเจิ้งฉิงมาตลอด
ทั้งหึง ทั้งงอน ทั้งง้อ อยากอยู่ใกล้ๆ ต้องเจอกันทุกวัน ห่างกันไม่ได้
คือจะดูว่าเป็นการกระทำแบบเพื่อนรักก็ได้ แต่คิดๆไปขนาดนี้มันก็เกินเพื่อนอยู่นะ >.<
เรื่องที่ว่าแคร์เจิ้งฉิงมากกว่านางเอก(ฮุ่ยเจีย) ก็ใช่

แล้วก็จะมีคลิป Delete Scene ฉากนึงที่โย่วเหิงมาเจอเจิ้งฉิงกับฮุ่ยเจียกอดกัน แถมเจิ้งฉิงใส่ผ้าขนหนูผืนเดียวเพราะเพิ่งออกจากห้องน้ำตอนฮุ่ยเจียมา เลยเข้าใจผิด แล้วก็ขี่มอเตอร์ไซค์ออกไปเลย
เหตุการณ์ในหนังหลังจากนี้จะเป็นตอนที่โย่วเหิงเหม่อจนเกิดอุบัติเหตุต้องไปโรงพักแล้วโทรให้เจิ้งฉิงไปรับ  
พอมานอนด้วยกัน โย่วเหิงก็จัดการรวบหัวรวบหางเจิ้งฉิงซะงั้น (กรี๊ดด) >.<
เลิฟซีนฉากนี้เราเห็นด้วยกับที่มีคนบอกว่าไม่ใช่เกิดจากความเมาแน่นอน เพราะตอนอยู่ในร้านโย่วเหิงก็ไม่ได้เมา ใน Delete Scene ที่ได้ดูฉากนี้ก็ยังมีอาการปกติไม่ได้เมาอะไรเลย
แต่ที่จัดการเพื่อน น่าจะเป็นเพราะทนเก็บความรู้สึกไม่ไหวอีกต่อไป บวกกับความเสียใจที่โดนเจิ้งฉิงตัดรอนมาก่อนหน้านี้ แล้วก็มาเจอภาพบาดตาอีก
การแสดงออกมันฟ้องว่าหึงเจิ้งฉิงไม่ได้หึงฮุ่ยเจีย
ที่ไปเป็นแฟนฮุ่ยเจียน่าจะเป็นไปตามวัย แต่ใจจริงๆรักเจิ้งฉิงมากกว่า  

และฮุ่ยเจียเราก็คิดว่าไม่ได้รักโย่วเหิงเท่าไหร่ ยังไงเธอก็ยังรักเจิ้งฉิง แต่มาเป็นแฟนโย่วเหิงเพราะสัญญาที่เคยให้ แล้วก็คงอยากอยู่ใกล้เจิ้งฉิงหรือเหมือนได้สัมผัสเจิ้งฉิงบ้างผ่านทางคนที่เจิ้งฉิงรัก
ฮุ่ยเจียน่าจะรู้ด้วยว่าเจิ้งฉิงกับโย่วเหิงรู้สึกยังไงต่อกัน ที่บอกให้เปิดเผยความในใจต่อกัน เลิกเก็บซะทีนั่นแหละ

ตามที่กล่าวมา เราขอฟันธงไปเลยว่า พระเอก(โย่วเหิง)รักนายเอก(เจิ้งฉิง)แน่นอน >.<

พูดถึงแล้วก็อยากไปดูอีก~~

12月3日

I'm Sorry, I Love You

misa_0

 
ชื่อหนัง (เกาหลี/จีน/ญี่ปุ่น) : 미안하다, 사랑한다 / Mianhada, Saranghanda
ชื่อหนังอื่นๆ : MiSa, Sorry But I Love You (YesAsia), I'm Sorry, I Love You
นักแสดง : So Ji Sup, Im Su Jung, Jung Kyung Ho, Suh Ji Young
Directed By : Lee Hyung Min
จำนวนตอน : 16
ประเภท : Romance
ผลิตโดย : Jung Sung Hyo
Written By : Lee Kyung Hee
Year : 2004
ออกอากาศ : 9 พฤศ 2004 - 28 ธัน 2004
ออกอากาศ - เพิ่มเติม : ออกอากาศช่อง SBS ทุกวันจันทร์และวันอังคาร เวลา 21:55 น.
ออกอากาศในไทย : 27 กัน 2008
ออกอากาศในไทย - เพิ่มเติม : ทุกวันเสาร์ เวลา 1:30 - 2:00, วันอาทิตย์ เวลา 24:30 - 1:30 ทางช่อง 3
 

เนื้อเรื่องย่อ (Synopsis) :

"รักก็เหมือนกับเกมส์ คุณไม่มีทางรู้หรอกว่าจะต้องเจอกับอะไร?"

นี่คือเรื่องราวความรักที่แสนเศร้า
"I'm Sorry, I Love You" เล่าเรื่องราวของชายหนุ่มที่ชื่อ Cha Moo-Hyuk (So Ji-Sub)
ผู้ซึ่งรอดตายจากการถูกลูกกระสุนยิงเข้านัดที่หัว

หลังจากที่เขาไปร่วมงานแต่งงานของคนรักเก่า และ Song Eun-Chae (Im Soo-Jung) หญิงสาวที่เขาได้ช่วยเหลือไว้จากพวกนักเลงในออสเตรเลีย

ผู้ซึ่งเข้ามาเปลี่ยนแปลงชีวิตเขาและทำให้เขาได้รู้จักความหมายของคำว่ารักอีกครั้ง
เมื่อเขาต้องต่อสู้เพื่อที่จะกลับไปล้างแค้น
Cha Moo-Hyuk คือเด็กหนุ่มที่ถูกแม่ผู้ให้กำเนิดทิ้งให้เขาอยู่ตามลำพังตั้งแต่เด็ก มันเป็นเรื่องเดียวที่ทำให้เขาจำมาจนถึงปัจจุบัน

หลังจากที่เขาถูกแม่ทิ้งเขาก็ได้รับการอุปการเลี้ยงดูจากครอบครัวชาวออสเตรเลียตั้งแต่อายุได้ 2 ขวบ

อย่างไรก็ดีเมื่อเขาอายุได้ 10 ขวบเขาก็หนีออกจากครอบครัวนี้เพราะเขากลายเป็นที่รังเกียจของคนในครอบครัว

หลังจากนั้นมา Moo Hyuk ก็กลายเป็นพวกนักเลงข้างถนน ที่คนในสังคมรังเกียจ เพราะถูกตราหน้าว่าเป็นพวกขี้ยา
เรื่องราวความรักระหว่าง 1 หญิง และ 2 ชาย
หลังจากที่เขาประสบกับเหตุการณ์ร้ายแรงจนถูกลูกกระสุนยิงเข้าที่หัวตอนที่อยู่ออสเตรเลีย

Moo-Hyuk ก็ตัดสินใจที่จะเดินทางกลับไปยังเกาหลีใต้ ซึ่งเป็นบ้านเกิดเพื่อที่จะตามหาแม่แท้ๆ ของเขา

เขาเชื่อมั่นว่าเหตุผลหลักที่ทำให้แม่ทิ้งเขาไปก็คือความยากจน แต่ในเวลานี้แม่ของเขากลายไปเป็นดาราชื่อดังที่มีฐานะรํ่ารวย

และมีน้องชายของเขาก็กลายเป็นนักร้องยอดนิยม เรื่องราวการแก้แค้นเริ่มต้นขึ้นเมื่อ Moo Hyuk ได้พบกับแม่ของเขาอีกครั้ง

เขาเข้าใจผิดมาตลอดว่าที่แม่ทิ้งเขาเพราะครอบครัวมีฐานะยากจน แต่ในเมื่อสิ่งที่เขาคิดไม่ได้เป็นไปอย่างที่เขาเห็น

การแก้แค้นความผิดในอดีตที่แม่เขาได้ก่อไว้ ก็เริ่มต้นขึ้น Moo Hyuk อาสาสมัครที่จะเป็นผู้จัดการส่วนตัวให้กับน้องชายของเขา Choi Yun (Jung Kyung-Ho)

และคอยแย่งทุกอย่างที่ Choi Yun รักไป ไม่เว้นแม้กระทั่ง Song Eun-Chae ผู้ดูแลตารางเวลางานให้กับ Choi Yun ซึ่งเป็นเพื่อนที่สนิทของเขา

 

เจอคำพูดประโยคเดียวของพระเอกเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา (30 พ.ย.) เล่นเอาน้ำตาไหลพราก ๆ เป็นคาแรคเตอร์พระเอกที่ชอบที่สุดเท่าที่เคยเจอมา

"ถ้าแม่รู้ว่าผมกำลังจะตาย แม่จะแบ่งน้ำตาที่ไหลเพื่อยุน.....ให้ผมบ้างมั้ย ?"

8月29日

Tokyo Tower แม่ครับ..ผมรักแม่

Tokyo Tower

แม่ครับ..ผมรักแม่

A6913265-22

เรื่องใหม่ของ TPBS วัน พฤหัสฯ - ศุกร์  เวลา 22:10 น. - 23:10 น.

 

นำเรื่องดี ๆ มาให้ผู้ชมได้ประทับใจในความรักของแม่กันอีกแล้ว

 

เป็นอะไรที่โคตรจะตรงกับชีวิตของตัวเอง ดูแล้วน้ำตาไหลพราก ๆ

เรื่องราวเกี่ยวข้องกับชีวิตประจำวัน ซึ่งเป็นสิ่งที่คนต่างก็เคยเจอกับตัวเองมาก่อน แนะนำให้ดูค่ะ ^^

 

Tokyotower2

 

“Tokyo Tower - แม่ครับ...ผมรักแม่” นั้นได้ถูกสร้างออกทั้งแบบซีรีย์และภาพยนตร์ แต่เนื้อเรื่องก็จะคล้ายกัน ตัดสลับกันไปมาระหว่างเรื่องราวในปัจจุบันและอดีต ของ มาคุงกับแม่

มาคุง เด็กหนุ่มที่ตามความฝันที่จะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่โตเกียว มีครอบครัวที่ไม่สมบูรณ์เนื่องจากแม่เลือกที่จะอยู่แยกกับพ่อซึ่งเป็นขาใหญ่ประจำเมือง

tk2

แม่ของมา ทำงานหนักมากๆ และพยายามจะดูแลมาคุงให้ดีที่สุด แต่เมื่อมาคุงโตขึ้นมา ก็อยากจะเป็นอิสระจากแม่ที่ดูแลทุกอย่างตั้งแต่อาหาร ตื่นนอน หรือ ว่า แมลงสาบในห้อง

มาคุงจึงมาเรียนมหาลัยศิลปะที่โตเกียวเพียงลำพัง ได้พบเพื่อน คนมากมาย และสาวจากฮอกไกโด แล้ววันนึง เมื่อมาคุงได้รับข่าวว่า แม่เป็นมะเร็งระยะสุดท้าย...

"มาคุง" จึงตัดสินใจชวนแม่ย้ายมาอยู่ด้วยกันที่โตเกียว หลังจากเส้นทางชีวิตทำให้ต้องแยกจากกันมานาน....

tk5

ที่มา Popcornfor2.com,pmanopawitr.spaces.com

5月31日

SIPA

   
 
 
5月28日

1 litre of tears

 
  
K - Only Human from http://adlina.vox.com/
 
 A6648562-16
 
"ถ้าหกล้มแล้วบังเอิญแหงนหน้ามองท้องฟ้า
วันนี้ท้องฟ้าสีครามก็กำลังส่งยิ้มอย่างไม่มีที่สิ้นสุดเหมือนเช่นเคย

ฉัน...ยังมีชีวิตอยู่

A6649064-4
อีก 4 วันจะถึงวันจบการศึกษา
ดูเหมือนว่าทุกคนกำลังช่วยกันพับนกกระสา 1,000 ตัวให้ฉัน

ท่าทางที่ช่วยกันพับอย่างตั้งอกตั้งใจ

ฉันอยากจะเก็บภาพนั้นไว้ในส่วนลึกของความทรงจำ
เพื่อที่ฉันจะได้ไม่มีทางลืมแม้ว่าเราจะจากกัน

แต่ว่า...
ฉันก็อยากให้พวกเค้าพูดว่า "อายะจัง อย่าไปเลยนะ"
 
 
A6649064-2
 
A6649064-3
อายุ 15 (อาการเริ่มปรากฎ)
 
A6649064-4
 
อายุ 18 (นั่งรถเข็น)
 
A6649064-5
 
อายุ 23 (เดินไม่ได้และต้องใช้ผังตัวอักษรในการสื่อสาร)
 
A6649064-6
 
เธอเสียชีวิตเมื่ออายุ 25 นั่นคือใช้ชีวิตอยู่กับโรคร้ายถึง 10 ปีเต็ม เข้มแข็งมากๆครับ

ไดอารี่พวกนี้เธอเริ่มเขียนมาตั้งแต่อายุ 15 จนไม่สามารถใช้มือเขียนหนังสือได้อีก และออกตีพิมพ์หลังจากเธอเสียชีวิตไปแล้ว
 
 
อะไรมันจะเศร้าปานนี้++ เรื่องจากบันทึกจริงของผู้หญิงคนนึงค่ะ ช่วงนี้กำลังฉายอยู่
แนะนำให้ดูเพราะว่าซึ้งมาก ได้ข้อคิดทุกตอนค่ะ