▄▀║ђüŋεÿ║▀▄ 的个人资料-=[Du`raHun]=-照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
|
7月5日 ในวันที่อยู่เดียวดาย ตอนเด็ก ๆ.. จำได้ว่าครั้งหนึ่งเคยฝัน...
ฝันว่าต้องอยู่คนเดียว..
พอตื่นขึ้นมาปุ๊บ ก็หัวเราะกับตัวเอง
อยู่คนเดียว ? เป็นไปได้ยังไงกัน ?
มีคุณแม่อยู่ด้วยทุกวี่ทุกวัน ใช้ชีวิตอย่างแสนสุขสบาย...
จนมาถึงวันนี้...
เรื่องที่ฝันมันแวบเข้ามาในหัว...
ตอนนี้เราอยู่คนเดียวจริง ๆ แล้วไง...
เหงาจับใจเลย..
4月2日 เรื่องของเด็กชายตะวันฉาย นายกรินกรณ์ กับพี่ชายปากบอน บ้านข้างๆBy ภัคD
และในห้องพี่ขุนวันนี้ที่ผมเห็น...ทานตะวันดอกที่สวยที่สุด ถูกวาดไว้บนผนังห้อง ด้วยฝีแปรงที่ผมจำได้ว่าไม่ใช่ของพี่ตะวัน...พี่ขุนคงเป็นคนวาด...คงเป็นดอกทานตะวันที่สวยที่สุด และสำหรับพี่ขุนคนเดียวเท่านั้น...
ผมพลิกดูเฟรมรูปที่วางพิง ทับซ้อนกันอยู่มากมาย...ทีละรูปๆ...มีแต่รูปพี่ขุนจากฝีแปรงของพี่ตะวัน...เป็นอีกครั้งที่ผมนึกรู้...นับจากวันที่พี่ขุนกลายเป็นอากาศลอยขึ้นไปอยู่บนฟ้า พี่ตะวันคงขังตัวเองอยู่ในห้องนี้...ภาพของพี่ขุนที่เรียงรายอยู่ตรงหน้า มันเป็นภาพเงาจากความนึกคิด...ความทรงจำ...หากแต่ดูจะแม่นยำ งดงามและ...สมบูรณ์... ผมไม่เคยรู้...ทำไมพี่ตะวันชอบดอกทานตะวัน...ทำไมพี่ตะวันวาดรูปดอกทานตะวันที่รถเวสป้า...ทำไมพี่ตะวันถึงขอให้แม่เย็บผ้าห่มลายดอกทานตะวันให้...แล้วทำไมพี่ตะวันชอบนั่งวาดรูปอยู่ใกล้ๆดอกทานตะวัน... ...พี่ตะวันไม่ใช่ดวงตะวัน...และอาจไม่เคยอยากเป็น...พี่ตะวันคงอยากเป็นแค่ทานตะวัน...ของพี่ขุนคนเดียว...เท่านั้นจริงๆ... ครั้งหนึ่งผมเคยชื่อ ตะวันฉาย...ตะวันฉาย...ที่ผมเคยคิดว่าเป็นส่วนหนึ่งของตะวัน... แต่วันนี้มันมีแค่...กรินกรณ์...และดอกทาน...ตะวัน...เท่านั้นจริงๆ...
อ่านแล้วรู้สึกอยากร้องไห้ ปวดหนึบ ๆ.. งานของคุณภัคD ค่อนข้างจะออกมาในลักษณะนี้ รู้ทั้งรู้ก็ยังจะอ่าน พออ่านจบแล้วมานั่งป้อแป้อยู่คนเดียว.. ได้แต่นึกในใจว่ายังดีที่มันเป็นเรื่องแต่ง... แต่ความจริงแล้วเรื่องที่แต่งมันก็มีที่มาจากความจริงนั่นแหละ.. ชอบตะวันฉายมาก บางทีอดนึกไม่ได้ว่าทำไมถึงไม่ไปรักคนอื่นนะ.. แล้วทำไมตะวันถึงไม่รักตะวันฉายบ้าง ? เป็นเรื่องที่เคยมองข้ามไปแล้วย้อนกลับมาอ่านเพราะนักเขียน แล้วก็ได้แต่ถอนหายใจเฮือก ๆ ไม่น่าอ่านเลยตรู.. 3月17日 I am a piano[I am a piano] การ์ตูนเรื่องสั้นที่ลงมือแปลเอง 2月27日 Eternal Summer
Director: Leste Chen
Eternal Summer เล่าเรื่องราวการเติบโตของกลุ่มเพื่อน 3 คน http://aqui94.exteen.com/20070417/eternal-summer-nobody-wishes-to-be-lonely ขอบอกว่าตอนดูจบรู้สึกมันหวิว ๆ ในใจมาก... เพราะคำพูดที่บอกว่านายเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน หนังจบอารมณ์คนดูไม่จบเลยรีบเซิร์ทหาใหญ่เลย ปรากฎว่าไปเจอดีลีทซีน โอ้แม่เจ้า!! ฉากที่โจนาธานโดนรวบหัวรวบหางนั้น!! ก่อนหน้านั้นมันมีเหตุการณ์ที่ไขปริศนาทุกอย่างเกิดขึ้น!! พอนำมารวมกันแล้ว ก็รู้ได้เลยว่าเรื่องราวที่แท้จริงนั้นมัน Happy Ending !! ยิ้มออกเลยค่ะ! หลังจากนั่งซึมไปชั่วขณะนึง ขอบอกเลยว่าผู้กำกับเจ๋งมาก เพราะตัดฉากนี้ออกไป จึงทำให้สามารถตีความได้หลายแบบ.. และทำให้เรานั่งซึม เสียดายมากที่มารู้จักหนังเรื่องนี้หลังจากหมดกระแสไปแล้ว 555+ แต่ขอบอกว่าคนที่ยังไม่ได้ดู พลาดไม่ได้เลยทีเดียวค่ะ ^^ มีคนช่วยการันตีจากการดูคัทซีนนี้ด้วย!!
>>สปอยนะ เป็นการวิเคราะห์ตามมุมมองและความสามารถในการดูหนังอันน้อยนิดที่มี~~ ส่วนตัวเราคิดว่าตอนจบ พระเอก(โย่วเหิง)เลือกนายเอก(เจิ้งฉิง) ตามที่เคยตอบไว้ในลิงค์ตาม #2 ที่คุณด้วยรักและปลาทูเอามาลง พอคิดถึงหลายๆเหตุการณ์ เราว่าหนังแอบบอกไว้หลายตอนนะว่าโย่วเหิงก็รักเจิ้งฉิงมาตลอด ทั้งหึง ทั้งงอน ทั้งง้อ อยากอยู่ใกล้ๆ ต้องเจอกันทุกวัน ห่างกันไม่ได้ คือจะดูว่าเป็นการกระทำแบบเพื่อนรักก็ได้ แต่คิดๆไปขนาดนี้มันก็เกินเพื่อนอยู่นะ >.< เรื่องที่ว่าแคร์เจิ้งฉิงมากกว่านางเอก(ฮุ่ยเจีย) ก็ใช่ แล้วก็จะมีคลิป Delete Scene ฉากนึงที่โย่วเหิงมาเจอเจิ้งฉิงกับฮุ่ยเจียกอดกัน แถมเจิ้งฉิงใส่ผ้าขนหนูผืนเดียวเพราะเพิ่งออกจากห้องน้ำตอนฮุ่ยเจียมา เลยเข้าใจผิด แล้วก็ขี่มอเตอร์ไซค์ออกไปเลย เหตุการณ์ในหนังหลังจากนี้จะเป็นตอนที่โย่วเหิงเหม่อจนเกิดอุบัติเหตุต้องไปโรงพักแล้วโทรให้เจิ้งฉิงไปรับ พอมานอนด้วยกัน โย่วเหิงก็จัดการรวบหัวรวบหางเจิ้งฉิงซะงั้น (กรี๊ดด) >.< เลิฟซีนฉากนี้เราเห็นด้วยกับที่มีคนบอกว่าไม่ใช่เกิดจากความเมาแน่นอน เพราะตอนอยู่ในร้านโย่วเหิงก็ไม่ได้เมา ใน Delete Scene ที่ได้ดูฉากนี้ก็ยังมีอาการปกติไม่ได้เมาอะไรเลย แต่ที่จัดการเพื่อน น่าจะเป็นเพราะทนเก็บความรู้สึกไม่ไหวอีกต่อไป บวกกับความเสียใจที่โดนเจิ้งฉิงตัดรอนมาก่อนหน้านี้ แล้วก็มาเจอภาพบาดตาอีก การแสดงออกมันฟ้องว่าหึงเจิ้งฉิงไม่ได้หึงฮุ่ยเจีย ที่ไปเป็นแฟนฮุ่ยเจียน่าจะเป็นไปตามวัย แต่ใจจริงๆรักเจิ้งฉิงมากกว่า และฮุ่ยเจียเราก็คิดว่าไม่ได้รักโย่วเหิงเท่าไหร่ ยังไงเธอก็ยังรักเจิ้งฉิง แต่มาเป็นแฟนโย่วเหิงเพราะสัญญาที่เคยให้ แล้วก็คงอยากอยู่ใกล้เจิ้งฉิงหรือเหมือนได้สัมผัสเจิ้งฉิงบ้างผ่านทางคนที่เจิ้งฉิงรัก ฮุ่ยเจียน่าจะรู้ด้วยว่าเจิ้งฉิงกับโย่วเหิงรู้สึกยังไงต่อกัน ที่บอกให้เปิดเผยความในใจต่อกัน เลิกเก็บซะทีนั่นแหละ ตามที่กล่าวมา เราขอฟันธงไปเลยว่า พระเอก(โย่วเหิง)รักนายเอก(เจิ้งฉิง)แน่นอน >.< พูดถึงแล้วก็อยากไปดูอีก~~ 2月23日 O-NET '51 ทั้งพละ ศิลปะ สุขศึกษา ให้เวลาสองชั่วโมงมากไปไหม
อยากบอกท่านรมต.ผู้เกรียงไกร เด็กทั้งไทยเหลือเวลาตั้งมากมาย ตั้งแต่ฝนเลขรหัสยันทำเสร็จ เบ็ดเตล็ดตรวจสอบพร้อมแก้ไข นั่งจับเจ่ามองซ้ายขวาทุกทิศไป ทุกคนไซร้นอนรอเวลาเดิน นั่งจนเบื่ออนิจจาบ่ายสามครึ่ง เหลืออีกหนึ่งชั่วโมงสุดสรรเสริญ เมื่อยก็เมื่อยเบื่อก็เบื่อซะเหลือเกิน จะประเมินการศึกษาว่าอย่างไร ในข้อสอบถามเรื่องการปลูกผัก ถาม"ช่างรัก"ควรคู่กับช่างไหน ตัวพระนางแต่งเหมือนต่างกันอย่างไร ดอกไม้เพชรสังวาลย์มั้ยหรือทับทรวง? อีกปี่พาทย์กับวงมโหรี ซิมโฟนีออเคสตราเทศน์คำหลวง จักรยานล้อเล็กใหญ่ก็น่าห่วง แต่ทุกคนใช้ดวงแล้วก็กา เหลือเวลาแต่งกลอนนั่งอ่านเล่น ครูคุมสอบมองเห็นเลยมาหา คนข้างๆก็นอนหลับไม่ลืมตา อนาถาO-NETประเทศไทย อาทิตย์หน้าถึงคราสอบA-NET คิดคงเสร็จไม่ทันเวลาให้ สอบเคมีสี่สิบข้อเชิญจัดไป แต่ไฉนให้เวลาแค่ชั่วโมง อีกทั้งเลขสอบเข้าไปสิบแปดบท น่าสลดสูตรไม่ได้ก็ตายโหง เอาฟิสิกส์ชีวะมาเชื่อมโยง สาม ชั่วโมงยัดเข้าไป สาม วิชา เพื่อนวิดวะส่วนหนูจะเข้าหมอ เหตุใดหนอทั้งสังคมและภาษา มีค่าเท่าคณิตและวิทยาฯ ที่อุตส่าห์ร่ำเรียนมาเจียนตาย
 เห็นมันฮาดี เพิ่งสอบเสร็จ กามั่วไปหมด เฮ้อ...12月3日 I'm Sorry, I Love You
ชื่อหนัง (เกาหลี/จีน/ญี่ปุ่น) : 미안하다, 사랑한다 / Mianhada, Saranghanda
ชื่อหนังอื่นๆ : MiSa, Sorry But I Love You (YesAsia), I'm Sorry, I Love You
นักแสดง : So Ji Sup, Im Su Jung, Jung Kyung Ho, Suh Ji Young
Directed By : Lee Hyung Min
จำนวนตอน : 16
ประเภท : Romance
ผลิตโดย : Jung Sung Hyo
Written By : Lee Kyung Hee
Year : 2004
ออกอากาศ : 9 พฤศ 2004 - 28 ธัน 2004
ออกอากาศ - เพิ่มเติม : ออกอากาศช่อง SBS ทุกวันจันทร์และวันอังคาร เวลา 21:55 น.
Official Website : http://www.kbs.co.kr/drama/misa/index.html/
ออกอากาศในไทย : 27 กัน 2008
ออกอากาศในไทย - เพิ่มเติม : ทุกวันเสาร์ เวลา 1:30 - 2:00, วันอาทิตย์ เวลา 24:30 - 1:30 ทางช่อง 3
เนื้อเรื่องย่อ (Synopsis) :"รักก็เหมือนกับเกมส์ คุณไม่มีทางรู้หรอกว่าจะต้องเจอกับอะไร?" นี่คือเรื่องราวความรักที่แสนเศร้า หลังจากที่เขาไปร่วมงานแต่งงานของคนรักเก่า และ Song Eun-Chae (Im Soo-Jung) หญิงสาวที่เขาได้ช่วยเหลือไว้จากพวกนักเลงในออสเตรเลีย ผู้ซึ่งเข้ามาเปลี่ยนแปลงชีวิตเขาและทำให้เขาได้รู้จักความหมายของคำว่ารักอีกครั้ง หลังจากที่เขาถูกแม่ทิ้งเขาก็ได้รับการอุปการเลี้ยงดูจากครอบครัวชาวออสเตรเลียตั้งแต่อายุได้ 2 ขวบ อย่างไรก็ดีเมื่อเขาอายุได้ 10 ขวบเขาก็หนีออกจากครอบครัวนี้เพราะเขากลายเป็นที่รังเกียจของคนในครอบครัว หลังจากนั้นมา Moo Hyuk ก็กลายเป็นพวกนักเลงข้างถนน ที่คนในสังคมรังเกียจ เพราะถูกตราหน้าว่าเป็นพวกขี้ยา Moo-Hyuk ก็ตัดสินใจที่จะเดินทางกลับไปยังเกาหลีใต้ ซึ่งเป็นบ้านเกิดเพื่อที่จะตามหาแม่แท้ๆ ของเขา เขาเชื่อมั่นว่าเหตุผลหลักที่ทำให้แม่ทิ้งเขาไปก็คือความยากจน แต่ในเวลานี้แม่ของเขากลายไปเป็นดาราชื่อดังที่มีฐานะรํ่ารวย และมีน้องชายของเขาก็กลายเป็นนักร้องยอดนิยม เรื่องราวการแก้แค้นเริ่มต้นขึ้นเมื่อ Moo Hyuk ได้พบกับแม่ของเขาอีกครั้ง เขาเข้าใจผิดมาตลอดว่าที่แม่ทิ้งเขาเพราะครอบครัวมีฐานะยากจน แต่ในเมื่อสิ่งที่เขาคิดไม่ได้เป็นไปอย่างที่เขาเห็น การแก้แค้นความผิดในอดีตที่แม่เขาได้ก่อไว้ ก็เริ่มต้นขึ้น Moo Hyuk อาสาสมัครที่จะเป็นผู้จัดการส่วนตัวให้กับน้องชายของเขา Choi Yun (Jung Kyung-Ho) และคอยแย่งทุกอย่างที่ Choi Yun รักไป ไม่เว้นแม้กระทั่ง Song Eun-Chae ผู้ดูแลตารางเวลางานให้กับ Choi Yun ซึ่งเป็นเพื่อนที่สนิทของเขา
เจอคำพูดประโยคเดียวของพระเอกเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา (30 พ.ย.) เล่นเอาน้ำตาไหลพราก ๆ เป็นคาแรคเตอร์พระเอกที่ชอบที่สุดเท่าที่เคยเจอมา "ถ้าแม่รู้ว่าผมกำลังจะตาย แม่จะแบ่งน้ำตาที่ไหลเพื่อยุน.....ให้ผมบ้างมั้ย ?" 12月2日 ~ ด้วยรักจากสวรรค์ ~ผู้แต่ง DD.
ตัวเอก แสงเหนือ x จินดนัย
ที่มา บอร์ดเซ็งเป็ด แสงเหนือไม่รู้ ไม่มีวันรู้หรือเข้าใจสิ่งที่เขาต้องเผชิญ ความลับที่เขาบอกใครไม่ได้
ความเสียสละที่จะไม่มีคนจดจำ จินดนัยเคยคิดว่าตนยอมได้
หากวินาทีนี้เขากลับต้องตกเป็นฝ่ายโดนต่อว่าต่อขานราวกับเป็นผู้ร้ายใจดำ มันไม่ยุติธรรมสักนิด
ทำไมเขาถึงต้องมาโดนคนที่แย่งชิงทุกอย่างไปมาต่อว่าเช่นนี้ด้วย
เขาให้ไปหมดแล้ว...ทั้งชีวิต ทั้งร่างกาย ทั้งหัวใจ แล้วทำไมแสงเหนือถึงยังไม่พอใจอีก
แสงเหนือยังต้องการอะไร ในเมื่อเขาไม่เหลืออะไรจะให้ได้อีกแล้ว “ใช่ พี่เหนือน่ะทั้งโง่เง่า ทั้งตาบอด มองไม่เห็นอะไรสักอย่าง” เขาพูดทั้งน้ำตาด้วยความโกรธ ความน้อยใจที่โดนกล่าวหาอยู่เพียงฝ่ายเดียว “พี่ไม่รู้หรอกว่ากว่าจะถึงวันนี้ ผมต้องสูญเสียไปเท่าไหร่ เพื่อจะได้พบพี่ เพื่อให้ได้อยู่กับพี่ถึงแม้จะเป็นแค่ระยะเวลาสั้นๆ
เพื่อที่จะให้พี่เหนือมีความสุข ผมจะบอกให้นะว่าไม่ใช่พี่หรอกที่ฝันถึงอะไรที่มันเป็นไปไม่ได้
ผมต่างหากที่ฝันมาตลอดทั้งที่รู้ว่าจะต้องผิดหวัง ผมให้มาตลอด ให้จนไม่เหลืออะไรจะให้...แต่พี่ก็ยังไม่พอใจ
ฉะนั้นอย่ามาทำเป็นพูดเหมือนเข้าใจทุกอย่างหน่อยเลย พี่เหนือจะเข้าใจอะไร! พี่จะเข้าใจอะไร!!”
ตะโกนใส่หน้าชายหนุ่มที่ดูจะตกใจจนพูดไม่ออกแล้วจินดนัยก็รู้สึกหน้ามืด ร่างกายเหมือนจะหมดแรงกะทันหัน ได้แต่ยืนโงนเงนหอบหายใจอยู่ตรงนั้น เขาไม่เหลือแรงแม้แต่จะหันหน้าหนียามมือใหญ่ยกขึ้นมาสัมผัสและเลื่อนไปกุมกระชับบ่าทั้งสองข้างของเขาไว้
น้ำเสียงที่พูดราวกับจะเค้นออกมาจากร่างสูงตรงหน้านั้นแฝงด้วยความร้อนรน อัดอั้นและอาจถึงขั้น...เจ็บปวด
งานของ DD. ไม่ผิดหวังเลยจิง ๆ อยากตามเก็บเรื่องเก่า ๆ ด้วย แต่หายากเหลือเกิน T^T 8月29日 Tokyo Tower แม่ครับ..ผมรักแม่Tokyo Tower แม่ครับ..ผมรักแม่
เรื่องใหม่ของ TPBS วัน พฤหัสฯ - ศุกร์ เวลา 22:10 น. - 23:10 น.
นำเรื่องดี ๆ มาให้ผู้ชมได้ประทับใจในความรักของแม่กันอีกแล้ว
เป็นอะไรที่โคตรจะตรงกับชีวิตของตัวเอง ดูแล้วน้ำตาไหลพราก ๆ เรื่องราวเกี่ยวข้องกับชีวิตประจำวัน ซึ่งเป็นสิ่งที่คนต่างก็เคยเจอกับตัวเองมาก่อน แนะนำให้ดูค่ะ ^^
“Tokyo Tower - แม่ครับ...ผมรักแม่” นั้นได้ถูกสร้างออกทั้งแบบซีรีย์และภาพยนตร์ แต่เนื้อเรื่องก็จะคล้ายกัน ตัดสลับกันไปมาระหว่างเรื่องราวในปัจจุบันและอดีต ของ มาคุงกับแม่ มาคุง เด็กหนุ่มที่ตามความฝันที่จะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่โตเกียว มีครอบครัวที่ไม่สมบูรณ์เนื่องจากแม่เลือกที่จะอยู่แยกกับพ่อซึ่งเป็นขาใหญ่ประจำเมือง
แม่ของมา ทำงานหนักมากๆ และพยายามจะดูแลมาคุงให้ดีที่สุด แต่เมื่อมาคุงโตขึ้นมา ก็อยากจะเป็นอิสระจากแม่ที่ดูแลทุกอย่างตั้งแต่อาหาร ตื่นนอน หรือ ว่า แมลงสาบในห้อง มาคุงจึงมาเรียนมหาลัยศิลปะที่โตเกียวเพียงลำพัง ได้พบเพื่อน คนมากมาย และสาวจากฮอกไกโด แล้ววันนึง เมื่อมาคุงได้รับข่าวว่า แม่เป็นมะเร็งระยะสุดท้าย... "มาคุง" จึงตัดสินใจชวนแม่ย้ายมาอยู่ด้วยกันที่โตเกียว หลังจากเส้นทางชีวิตทำให้ต้องแยกจากกันมานาน....
ที่มา Popcornfor2.com,pmanopawitr.spaces.com 7月13日 4.44ได้เวลาคอดดีเลย ^___^
ตอนนี้หมดเทอม 1 แล้ว
กำลังคิดว่าอนิเมที่เกี่ยวกับไมโครซอฟก็น่าสนใจแฮะ
ตั้งใจ สู้ ๆ~!!
ขอขอบพระคุณเพื่อน ๆ ทุกคน
ที่หัวเราะด้วยกัน
สนุกด้วยกัน
แบ่งปันช่วงเวลาที่มีความสุขให้
ใกล้จะจากกันแล้ว
คิดถึงกันมาก ๆ น๊า
6月9日 บริจาคเลือด5月28日 1 litre of tearsK - Only Human from http://adlina.vox.com/ "ถ้าหกล้มแล้วบังเอิญแหงนหน้ามองท้องฟ้า
วันนี้ท้องฟ้าสีครามก็กำลังส่งยิ้มอย่างไม่มีที่สิ้นสุดเหมือนเช่นเคย ฉัน...ยังมีชีวิตอยู่ อีก 4 วันจะถึงวันจบการศึกษา
ดูเหมือนว่าทุกคนกำลังช่วยกันพับนกกระสา 1,000 ตัวให้ฉัน ท่าทางที่ช่วยกันพับอย่างตั้งอกตั้งใจ ฉันอยากจะเก็บภาพนั้นไว้ในส่วนลึกของความทรงจำ เพื่อที่ฉันจะได้ไม่มีทางลืมแม้ว่าเราจะจากกัน แต่ว่า... ฉันก็อยากให้พวกเค้าพูดว่า "อายะจัง อย่าไปเลยนะ" อายุ 15 (อาการเริ่มปรากฎ)
อายุ 18 (นั่งรถเข็น)
อายุ 23 (เดินไม่ได้และต้องใช้ผังตัวอักษรในการสื่อสาร)
เธอเสียชีวิตเมื่ออายุ 25 นั่นคือใช้ชีวิตอยู่กับโรคร้ายถึง 10 ปีเต็ม เข้มแข็งมากๆครับ
ไดอารี่พวกนี้เธอเริ่มเขียนมาตั้งแต่อายุ 15 จนไม่สามารถใช้มือเขียนหนังสือได้อีก และออกตีพิมพ์หลังจากเธอเสียชีวิตไปแล้ว อะไรมันจะเศร้าปานนี้++ เรื่องจากบันทึกจริงของผู้หญิงคนนึงค่ะ ช่วงนี้กำลังฉายอยู่
แนะนำให้ดูเพราะว่าซึ้งมาก ได้ข้อคิดทุกตอนค่ะ
5月18日 สิ่งที่ทำให้เกิดภาวะโลกร้อนAgent Smith เคยกล่าวใน The Matrix ภาคแรก เอาไว้ว่า...
"สิ่งมีชีวิตแทบทุกชนิดในโลก จะปรับเปลี่ยนลักษณะร่างกายตัวเอง ให้สามารถดำรงชีวิตอยู่ในสภาพแวดล้อมต่างๆได้ แต่มนุษย์จะไม่ปรับร่างกายตัวเอง แต่กลับปรับเปลี่ยนและทำลายสภาพแวดล้อมรอบๆตัว เพื่อให้ตัวเองอาศัยอยู่ที่นั้นๆได้ ซึ่งในโลกนี้ มีสิ่งมีชีวิตชนิดเดียว ที่มีลักษณะเหมือนกับมนุษย์ นั่นคือ "ไวรัส" ใช่แล้ว มนุษย์คือไวรัสของโลกนั่นเอง" งานที่พี่ต๊อดสั่ง >>>>
ประกาศๆ โปรดฟังประกาศ
เนื่องด้วย ท่านผู้ที่จะเข้ามัณฑนศิลป์ทุกท่านต้องฝึกปรือฝีมือ ข้าพเจ้าจึงมีโจทย์ให้ดังต่อไปนี้ ดรออิ้ง 1.กระดาษมีลาย+ของใกล้ตัว1ชิ้น 2.กระดาษหนังสือพิม+ของใกล้ตัว1ชิ้น 3.ผ้าดิบ+ของใกล้ตัว1ชิ้น 4.ผ้าดิบ+ของใกล้ตัว2ชิ้น 5.หอขนม+ของใกล้ตัว1ชิ้น 6.หุ่นรวมหุ่นปูน3ตัว 7.หุ่นรวมหุ่นปูน4ตัว 8.หุ่นหน้าเหลี่ยม3มุมมองที่ไม่ซ้ำกัน 9.หุ่นรวมผักและผลไม้3อย่าง(สีเข้ม กลาง อ่อน) 10.หุ่นรวมผักและผลไม้3อย่าง(ผิวมัน ผิวด้าน) 11.วาดของใส3ชิ้น 12.หุ่นรวมของด้าน ของมันวาว ของใส 13.มือถือกระดาษมีลาย 14.มือถือกระดาษหนังสือพิม 15.มือถือหอขนม 16.มือถือขวดน้ำพลาสติก **17.วาดตา หู จมูก ปาก(ลอกหนังสือมาก) กรุณาทำมาโดยตั้งใจอย่างยิ่งยวด ไม่จำเปนว่าจะต้องวาดข้อละรูป งานที่วาดส่งมาวาดงานชิ้นเดียวกันมาจะเปนพระคุณอย่างสูง เพื่อสะดวกในการตรวจงาน ทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงาน ทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงาน โปรดฟังอีกครั้ง ทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงาน ทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงานทำงาน องศาเดียวArtist : ครีม (CREAM)
ทำอะไรใจยังอึดอัด มองที่เธอ เธอมองที่อื่นอย่างนั้น
5月5日 Bangkok, I love youผู้แต่ง B e L L e
ที่มา เด็กดี และ http://novel-house.exteen.com
BKK,I love you เป็นเรื่องสั้นตอนเดียวจบที่นำเอาสถานที่ต่าง ๆ ในกรุงเทพมาเขียนเป็นเรื่องราว แปลก ๆ ดี แต่ชอบ เหอ ๆ ชอบตอนลาดกระบัง กับอนุสาวรีย์ มากเลย
ตอนลาดกระบังอ่านแล้วรู้สึกเจ็บมาก ๆ แต่อนุสาวรีย์อ่านแล้วฮามาก ๆ ^^
ลาดกระบัง
>>>
ผมถึงเพิ่งได้รู้..
ถึงผมจะไม่เข้าใจในสิ่งที่ไอ้กอล์ฟทำ แต่ผมก็รู้แล้ว .. ผมเคยบอกว่าผมเป็นคนที่รู้เรื่องมันมากที่สุด ทั้งเรื่องที่มันพยายามแกล้งพี่เหน่ง เรื่องที่มันแกล้งไม่คุยกับผม ..ผมรู้ในสิ่งที่มันทำ ผมรู้จริงๆ..
แต่เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ผมไม่เคยฉุกคิดสักนิด..
อาจเป็นเพราะตั้งแต่วันแรกที่มันทำให้พี่เหน่งเจ็บ ทำให้ผมไม่อยากยุ่งกับมันอีก
จนกลายเป็นว่ากว่าจะรู้อีกที..
ผมเลยแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว
อนุสาวรีย์
>>>
"ฉันชื่อพลอย" ฉันรู้ผู้ชายคนใดคนหนึ่งหรืออาจจะทั้งหมดต้องอยากรู้ชื่อฉัน
"แล้วไง" ชะ..นายเสื้อเทาทำเป็นปากแข็ง "ยังโสด" นี่ถือว่าฉันเมตตาสุดๆแล้วนะยะ ผู้ชายบางคนมาจีบนี่ฉันบอกว่ามีแฟนแล้วนะ! "นั่งไปเงียบๆ" มันเน้นเสียง ฉันก็เงียบตามที่มันบอกแหละ แต่แหม..มันก็อดไม่ได้ คันปากยุบยิบๆอยากพูดซะทุกที "เสื้อสวยนะ" ฉันชม ...ไม่มีใครตอบอะไร กระทั่งไอ้เจ้าเพ้นท์ก็นั่งเงียบ ฉันก็เงียบด้วย เอาเถอะ.. 5月3日 ความรู้นอกตำราเลาไปเจอมาจาก DJF เห็นว่ามันเป็นอะไรที่ ช่ายเล ก็เลยก๊อบมาเลยนะ
ช่วงนี้ชอบฟังเพลงของแก้ม เป็นอะไรที่ได้อารมณ์มาก
ยังไม่ทำการบ้านเลย ก็จะเปิดเทอมอีกแล้ว พยายามเข้านะทุกคน
ศีลธรรมประจำฟาร์มวันนี้: ความรู้นอกตำราจะมีค่าเมื่อเรียนจบ ได้มาจากท่านแม่ของ ffman เมื่อเช้านี้เองค่ะ ตอนเรียนตั้งแต่ประถมยังป.เอก ความรู้ในตำราคือสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อเกรดของเราเสมอ แต่เมื่อเรียนจบ ความรู้ในตำราแทบไม่มีส่วนช่วยให้เรากลายเป็นคนที่มีความโดดเด่นเหนือคนอื่นเลย ความรู้นอกตำราที่ได้มาจากงานอดิเรก การ์ตูน เพลง หนัง หนังสือ ทุกอย่างที่เราสนใจจะทำให้เรากลายเป็นคนที่มีเอกลักษณ์และแตกต่าง ขอยกความดีให้ Lee Philip (มังกรฟ้าชอรุของเค้า) ที่พิสูจน์ให้เห็นว่าอาตี๋ตัวโตไร้กล้ามอายุ 25 จบป.โทยูดังในอเมริกาและบ้านโคตรรวย กลับไม่ช่วยให้เขาโด่งดังได้เท่าผมยาวและปากหนาๆ ที่แตกต่างของเขาค่ะ (เกี่ยวมั้ยเนี่ย) |
|
|
